ilkbebegim

This WordPress.com site is the bee's knees

BİZİMKİSİ BİR DOĞUM HİKAYESİ

Haziran 28, 2012

Herkese selamlar!

Blogumu açtığım ilk gün bugün.Adı ilk bebeğim olunca, ilkimin doğum hikayesi ile başlamak istedim.

Ben öncelikle mesleğimi söyleyeyim; EBEYİM.Evet ben 4 yıl ebelik hakkında eğitim almış kişiyim.Ama herkesin de bildiği gibi Türkiye’de ebelik mesleğinin tadına varamamış kişilerdenim. Şimdi burada Türkiye’de Ebelik diye bir seminer vermeyeceğim tabi ki🙂 Ama doğum hikayemde, bilinçli olmamın bana artı şeyler verdiğini söyleyerek bu yazıyı okuyanları da araştırıp öğrenmeleri konusunda nacizane teşvik ederek başlayayım istedim.

Şimdi bu kadar laftan sonra sezaryen olduğumu söylediğimde şaşırmayın.Ben çok ama çok istedim normal doğurmayı ama olmadı.Doğum izninde evde durmaktan sıkılan ben, 2 gün önce eşimle tiyatroya gitmiş ve sancılanmıştım.Ama normal sancı zannederek önemsemedim.Ertesi günde sancılarım hafif bir şekilde olunca annem çok yorulmasın geldiğinde diye temizlik yaptım evde🙂.9 Mayıs günü 38 hafta 4 günlük olan bebeğimle rutin kontrole gittik.Yanımda eşim ve annemle birlikte.Doktorum vajinal olarak muayene etmek istedi.Veee süpriizz! 2 cm açılmam var,rahim ağzıda esnemiş.Bende bir heyecan, bir terleme oldu ki anlatamam.Ama doktor kötü haberi sonradan verdi bebek 3400 gr ve başı doğum yoluna hiç inmemiş. Vajinal muayenede doktor çatı kısmının dar olduğunu bu kiloda bir bebeğin çıkamayacağını söyledi. Ben normal doğum istediğimi zaten söylemiştim doktora, beni sezaryene almak için bahane uydurmayacağını biliyordum. Ama biraz beklemek istedim.Nst çekilmem için gönderdi. Orda da koca koca sancılar çıkınca, karar vermek eşimle bana kaldı. Kendimle çok çeliştim.Ben bir ebeydim,bu zamana kadar çok doğuma girdim.O unutulmaz anları bende yaşamak istiyordum ama bebeğimin zarar görmesini de istemiyordum. Doktor çok beklersen bebek strese girebilir dedi. Yani Fetal Distres. Bu olayı çok görmüştüm ve sonuçlarını da biliyordum. Hastane eve yakın olduğu için eve gitmek istedim. Doktorum normalde bu sancıyla gönderemeyeceğini ama beni bildiği için tamam dedi. Zaten hastane çantamda yanımda değildi. Eve geldim o kadar yavaş hareket ediyorum ki eşimle annem kızıyorlar. Duşa girdim, arkadaşlarımı aradım tek tek, evi topladım, eşyalara göz atıp eksikleri tamamladım ama hala gidesim yok. Çünkü sezaryen olmak istemiyorum.Ama sonunda arabaya binip hastaneye ulaştık.

Yatış işlemleri yapıldı, kan alındı vs derken saat 15:00 da beni alıp götürdüler. Kalbim o kadar hızlı çarpıyor ki sanki herşeyi bir ekrandan izliyorum onları yaşayan ben değilim. Spinal anestezi ile yapılmasını istedim. Çünkü hemen görmek istiyordum oğlumu.Ben daha yeni başlıyor derken bir vıyaklama duyuldu🙂 Sonra yanıma getirdiler sapsarı tombul bir oğlancık. Sadece bakakaldım.Ağlamak istiyordum ama ağlayamadım.Yanımdakilerden utandım :)Ama çok güzeldi, herşeyiyle…

Sonra onu götürdüler. Ben bir an önce bitsin ve onu kucaklayıp emzirmek istiyordum.Beni tahminimden erken çıkardılar fakat bebek çıktıktan sonra bir rahatlacı madde verdiler. İşte benim sarhoşluğum o zaman başladı🙂 Sonrası rüya gibiydi. Odama götürdüler ama bebek yok hemen eşime sordum ‘aşısını yapıyorlar gelecek’ dedi.Ben ‘çabuk getirsinler’ dedim. Sonra eşime sarılıp bir ağladım ki tam oldu🙂 O da gülüyor sıpa…Biraz beklemdikten sonra fındığım geldi. Babasının aldığı Beşiktaş’lı kıyafetleriyle. O kadar minikti, o kadar sevimliydi ki…Gözlerini açıyor etrafa zor bakabiliyordu. Aldım kokladım.  İste o an herkes yanımdan gitti sanki. Ne doğum sonrası acı kaldı, ne normal doğum yapamamış olmanın verdiği üzüntü. Sadece bana tatlı tatlı bakan iki çift göz. Bizim oğlumuz, miniğimiz, herşeyimiz…

 

Allah o sevgiyi öyle bir yerleştirmiş ki annelere, doğumdan sonra bir daha dağum yapmak o anı tekrar yaşamak istiyor insan. Dünyada en sevilen varlık olan annelerin arasına bende katıldım artık. Bende birinin ömrünün sonuna kadar seveceği bir varlığım artık. Ve artık hiç birşey eskisi gibi değil…

Not: Sezaryenin artıları eksilerini soracak olanlar için ayrıca bir yazı yazacağım. Muhtemelen bir sürü yerde bir sürü şey okudunuz ama benimkiler ansiklopedik bilgi değil sadece tecrübe ve yaşanılanlar. Bu blogunda açılma amacı bu zaten.

İyi ki Anneyim…


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

KİTAP KURDU BÖJÜK

This WordPress.com site is the bee's knees

Food Recipes From Turkish Cuisine in English

This WordPress.com site is the bee's knees

Seyyaf & Hümeyra

Hayırla Büyüyün...

%d blogcu bunu beğendi: